«Άφησέ με νάρθω μαζί σου. Τι φεγγάρι απόψε!. Είναι καλό το φεγγάρι -δεν θα φαίνεται που ασπρίσαν τα μαλλιά μου. Το φεγγάρι θα κάνει πάλι χρυσά τα μαλλιά μου. Δε θα καταλάβεις. Αφησέ με νάρθω μαζί σου.» 
Από τους λίγους τόπους στην Ελλάδα που συνδυάζει την φυσική ομορφιά με την ιστορική συνύπαρξη, η Μονεμβασιά, γοήτεψε και συγκίνησε στο πέρασμα του χρόνου επισκέπτες, κατακτητές, νικητές και ηττημένους και εξακολουθεί να μας γοητεύει ως σήμερα.
«Όταν δεν έχει φεγγάρι μεγαλώνουν οι σκιές μέσα στο σπίτι, αόρατα χέρια τραβούν τις κουρτίνες, ένα δάκτυλο αχνό γράφει στη σκόνη του πιάνου λησμονημένα λόγια – δεν θέλω να τ’ακούσω. Σώπα.»
Η πρώτη πόλη δημιουργήθηκε στην κορυφή του βράχου, στο Γουλά, και αργότερα επεκτάθηκε χαμηλότερα. Η κάτω πόλη είναι αυτή που αναστηλώθηκε συστηματικά από την εποχή του Όθωνα και που η οικοδομική δραστηριότητα συνεχίζεται μέχρι σήμερα με την αναπαλαίωση και αναστήλωση των παλιών κτισμάτων για χρήσεις που σχετίζονται με τη διαμονή και την εξυπηρέτηση του επισκέπτη.
«Αφησέ με νάρθω μαζί σου λίγο πιο κάτου, ως τη μάντρα του τουβλάδικου, ως εκεί που στρίβει ο δρόμος και φαίνεται η πολιτεία τσιμεντένια και αέρινη, ασβεστωμένη με φεγγαρόφωτο, τόσο αδιάφορη και άυλη τόσο θετική σαν μεταφυσική, που μπορείς επιτέλους να πιστέψεις πως υπάρχεις και δεν υπάρχεις, πως ποτέ δεν υπήρξες, δεν υπήρξε ο χρόνος και η φθορά του. Αφησέ με νάρθω μαζί σου.»
Από την Αθήνα μέσω Σπάρτης απέχει 4 με 4.5 ώρες … ταξίδι ασήμαντο γιατί με την αφιξή μας στο κάστρο ο χρόνος δεν έχει πια την εξουσία που είχε πάνω μας. Διαλέξτε μια νύχτα με πανσέληνο .. βρείτε μια απόμερη γωνιά με θέα προς την θάλασσα και η μεσαιωνική πόλη «ασβεστωμένη με φεγγαρόφωτο» θα σας ανταμείψει με τα φαντάσματά της: Ενετούς σιδερόφρακτους ιππότες, Τούρκους σπαχίδες, πεταλωτές και εμπόρους, αθάνατους ερωτευμένους. Στην υπέροχη ανατολή ίσως την πρώτη καλημέρα να σας την πει ο φίλος μου το κουνάβι σκαρφαλωμένο στην γειτονική στέγη.
«Θα καθήσουμε λίγο στο πεζούλι, πάνω στο ύψωμα, κι όπως θα μας φυσάει ο ανοιξιάτικος αέρας μπορεί να φανταστούμε κιόλας πως θα πετάξουμε, γιατί, πολλές φορές, και τώρα ακόμη, ακούω το θόρυβο του φουστανιού μου σαν τον θόρυβο δυο δυνατών φτερών που ανοιγοκλείνουν….»Τα δωμάτια τεράστια, επιπλωμένα συμβατά με την μεσαιωνική ατμόσφαιρα της πόλης με τιμές που κυμαίνονται από 40-120 Ευρώ. (Οι ανέσεις όμως και η καθαριότητα ομοίως μεσαιωνικά είναι η αλήθεια) ,,Αν όμως πρόκειται να μείνετε μέσα στο κάστρο μόνο μια νύχτα σας είναι αδιάφορο γιατί το πιθανότερο δεν πρόκειται να μείνετε και πολύ σε αυτά.
«το ξέρω πως καθένας μονάχος πορεύεται στον έρωτα, μονάχος στην δόξα και στο θανατο. Το ξέρω. Το δοκίμασα. Δεν ωφελεί. Αφησέ με νάρθω μαζί σου.»
Φεύγοντας από την πόλη ανεβείτε στο σπίτι του Γιάννη Ρίτσου, τα σκαλιά δεξιά ακριβώς στην πύλη, σταθείτε λίγο στο μπαλκόνι του και αγναντέψτε την θάλασσα ..και υποσχεθείτε στον εαυτό σας ότι από εδώ και πέρα η ζωή σας, η ζωή μας, θα είναι όπως και η δική του, πάντα μια σονάτα …άσχετα αν υπάρχει σεληνόφως ή όχι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου